พระเจ้าฮโยจง

รัชสมัยของพระเจ้าฮโยจง (효종 / King Hyojong)

พระเจ้าฮโยจง (효종) มีพระนามเดิมว่า อีโฮ (이호 / Yi Ho) ทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 17 แห่งโชซอน ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1649–1659 ชีวิตของพระองค์ถูกหล่อหลอมโดยความอัปยศที่ลึกที่สุดในประวัติศาสตร์โชซอน — การใช้ชีวิต 8 ปีในฐานะตัวประกันของจักรวรรดิชิงในเมืองซิมยาง (심양 / Shenyang)

ตัวประกันที่ซิมยาง

หลังสงครามบยองจา ค.ศ. 1637 เมื่อพระเจ้าอินโจยอมจำนน เงื่อนไขรวมถึงการส่งราชโอรสสองพระองค์ไปเป็นตัวประกัน อีโฮในฐานะเจ้าชายบงนิม (봉림대군) ใช้ชีวิต 8 ปีอยู่ท่ามกลางผู้ชนะที่พิชิตบิดาและทำให้โชซอนต้องคุกเข่า ประสบการณ์ดังกล่าวหล่อหลอมความเกลียดชังชิงและความมุ่งมั่นที่จะล้างแค้น

นโยบาย Bukbeol — ความฝันที่ยิ่งใหญ่

เมื่อขึ้นครองราชย์ ฮโยจงประกาศนโยบาย บุกบ็อล (북벌론 / Bukbeol) หรือ "การยกทัพเหนือ" เพื่อโจมตีชิงและล้างแค้นให้โชซอน ทรงสั่งสร้างกำลังทหารอย่างจริงจัง — ฝึกทหารปืนไฟ สร้างและซ่อมป้อมปราการ รวบรวมม้าศึก และหารือแผนการทหารกับที่ปรึกษาใกล้ชิด

แต่ในความเป็นจริง ชิงซึ่งเพิ่งพิชิตจีนทั้งหมดนั้นแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ ทั้งพระองค์และขุนนางที่เฉลียวฉลาดทราบดีว่าบุกบ็อลเป็นเพียงนโยบายเชิงสัญลักษณ์ที่รักษาขวัญกำลังใจและความภาคภูมิใจของชาติ มากกว่าแผนการทหารจริงจัง

นาซอนจ็องบอล — รบในแมนจูให้ชิง

ความย้อนแย้งประการใหญ่คือ ชิงกลับร้องขอให้โชซอนส่งทหารปืนไฟไปช่วยต้านรัสเซีย (ที่เรียกว่า "นาซอน / 나선 / Naqun") ที่ชายแดนแมนจู โชซอนส่งกองกำลังไปช่วยชิงถึงสองครั้งใน ค.ศ. 1654 และ 1658 ที่เรียกว่า นาซอนจ็องบอล (나선정벌 / Naseon Campaign) — ทหารโชซอนต้องรบในนามของศัตรูที่ตนเองเกลียดชัง เป็นภารกิจทหารนอกคาบสมุทรเกาหลีที่หายากยิ่งในประวัติศาสตร์โชซอน

เยซองนอนแจง — มรดกที่สร้างความแตกแยก

ฮโยจงสวรรคตกะทันหันใน ค.ศ. 1659 ก่อนบุกบ็อลจะถูกนำไปปฏิบัติจริง การสวรรคตของพระองค์นำไปสู่ข้อถกเถียงที่เรียกว่า เยซองนอนแจง (예송논쟁 / Ritual Controversy) — ว่าพระราชินีแม่ (พระมเหสีของอินโจ) ควรไว้ทุกข์ให้ฮโยจงนานเท่าใด คำถามเรื่องพิธีกรรมที่ดูเหมือนเล็กน้อยนี้กลายเป็นสนามรบทางการเมืองระหว่างกลุ่มขุนนางและดำเนินไปจนถึงรัชสมัยซุกจง